Neste proxecto atopamos un repertorio de cancións populares do norte de Galicia, composicións que ulen a mar e a taberna, que falan de lendas de mulleres e sereas e que foron trasmitidas por varias xeracións grazas ao labor, entre outros, do “último leiteiro con carro e burra” de San Sadurniño.
"Individualmente no vamos a conseguir nada, ¿por qué no vamos todas a la Plaza de Mayo? Cuando seamos muchas, Videla tendrá que recibirnos", comentó Azucena Villaflor a un grupo de mujeres que buscaban información sobre sus hijos secuestrados por la dictadura. El 30 de abril se cumplieron 30 años de esa osadía sin precedente en pleno apogeo del terrorismo de estado.
MENINA - MARFUL
La escole del mar -1931 - Barcelona
Por un ensino público, laico e de calidade é polo que eu fun hoxe á folga.
O Miño, un río que hai séculos era o corazón da Galicia romana e sueva, é agora, como o Rin, en parte do seu percorrido fronteira de terras que estaban unidas. Escribe Joao Verde:
Vendo-os asim tao pertinho
A Galicia mailo Minho
sao como dois namorados
que o río traz separados
quase desde o nascimento
deixai-os pois namorar,
ja que os pais para casar
lles nao dao consentimiento.
Un bico, un beijo, mór, A banda de Poi
Sacado do libro : Os rios Galegos
de Ramón Otero Pedrayo.
(Foto do Río Miño-Os Peares. Fonte o libro citado)
" O miño ourensán siñifica unha estaxe de val carregado de historia. Decorre o río en fermosos relanzos polo val quente e afonda antre terrazas edificadas por il. As Comarcas obedentes ó chamamento do Miño ourensán son moitas, mestas de historia, de soaves matizaciós. Son as do Ribeiro ourensán, os penichaos da Peroxa, as bocarribeiras cinguidas por degráus sinxelos de caraiteres paisaxísticos...Os fartos meandros folgados, entre as terrazas de barro e pelouros, pé das costas graníticas das bocarribeiras, fan a beleza do Miño ourensán. Folgadas voltas de Ourense a Reza, de Barbantes, veigas mestas onde as formas vellas combínanse cas novas e os coiñales brancos anovan a estroitura das terrazas envolveitas na escura vexetación, valencia das crebadas afluentes, únhas estreitas, case leitos de torrentes e cachóns, outras orgaizadas. Eles madurecen na veiga e meandros de Ventosela...".
|
Hai unha foto extraordinaria desta zona do Miño sacada polo fotográfo Pacheco.
Eran outros tempos. |
Fonte o libro citado. Ourense ano 1925 |
Pasa río, pasa, río
co teu maino rebulir
pasa, pasa ante as froliñas
color de ouro marfil,
a quen cos teus doces labios
tan doces cousas lle dis
Rosalía de Castro
Contactar co autor | Arquivo | ¡Crea o teu Blogue Xa! Doado e Gratis
Chúzao
del.icio.us
ALGO DO QUE PASA POLO NOSO PAÍS