AVANTEBLOG
Neste blog pretendo aprender a manexarme como usuaria e o mesmo tempo ir compartindo recursos e actividades da aula.

datas dos concertos

O grupo de folc Quempallou nace aló por Abril do 1.999, froito en boa medida da coincidencia na Escola de Maxisterio de Pontevedra de dous dos seus integrantes. Deste xeito, pásase a incluí-lo acordeón nun cuarteto tradicional afincado en Bueu, xunto con outros dous compoñentes (David Magdaleno e Guillermo Lamosa), que algo máis tarde habían ser reemprazados por outros dous compañeiros, ao bombo e buzuki. A partires de aí xurde un tremendo entusiasmo pola nova formación, que os leva a traballar arreo con moita ilusión compoñendo, arranxando e recollendo os temas do seu repertorio. Guillermo Lamosa reincorpórase no 2001 ao grupo coa guitarra acústica e xa no 2002 entra o gaiteiro coruñés Xulio Coira en substitución do buenense Mui Novas.

Tango para bailar em tanga...

Lamanaestrada é un grupo formado por catro persoas de Neda (Josecho, acordeón midi e serrucho; Toni, batería; Xabi, guitarra, e Leandro, voz) que andaban por aí en distintas aventuras. Por culpa de A Polo Ghit xuntáronse e argallaron esta canción de longuísimo título: Tango para bailar em tanga na areia de Cangas tomando um gelado.

LETRA:
Este é um tango que aprendim em Ribadeu, de um tio meu, chamava-se Amadeu que emigrou para Argentina navegando numha tina polo mar.De bar em bar passava o dia e as noites as currava numha panaderia. Ai! Povre tio meu queria ser cantante e o povre nom podia pois tinha umha afonia crónica pero umha tarde dando tumbos o meu tio deu com a tumba do Gardel e falou com ele: Gardel ensina-me a cantar um tango de veram que em agosto volt à Terra e algo tenho que levar!! Tango para bailar em tanga na areia de Cangas tomando um gelado, "de pinga"! com a prima Dosinda tomando mirinda, olhando para o mar... tongo!!! Que isto nom é um tango que isto é um ska... Skadrilhate bailado este ska...

A Banda Galegoz está formada por: Marcos Payno (voz ), Denís Mutante (voz), Pulpiño Viascón (batería, percusións e voz), Manuel Payno (trompeta e coros), Alex Salgueiro (frauta traveseira e teclado), Tómás Ruido (Técnico de son ) e Matías Olazábal(guitarra), ademáis das colaboracións de membros do Colectivo Perverso.
Este verán contará ademáis coa presencia ás voces de Bayo, líder das bandas madrileñas “Django FM” e “Bayo y Fa Palermo”, que se une á banda despois de colaborar en dous temas do disco.

No marco dos nacentes estados modernos con afáns centralistas, a cultura popular é considerada cada vez máis supersticiosa e convértese nun dos obxectivos da Inquisición. Neste ámbito, local e diverso, as curandeiras ou meigas, sobre todo se están solteiras ou viúvas -o que, nun contexto aldeán as sinala como diferentes-, serán as vítimas máis frecuentes das delacións. Comezan, xa que logo, a ser reprimidas porque encarnan o coñecemento e a cultura independente e popular. Están vencelladas á terra e a séculos de relación coa natureza, de aí que as herbas que empregan se converterán co tempo na base da moderna farmacoloxía. Ata a Idade Moderna son elas as que coñecen os remedios naturais para procurar alivio ás doenzas, asisten nos partos, exercen como xinecólogas e pediatras, o que -en palabras da historiadora Anna Armengo- acabará converténdoas en representantes da superstición fronte aos homes de ciencia, que personifican a cultura de elite que se impón desde o poder e dá lugar ao mito da comadroa-bruxa definido no Malleus Maleficarum.

Os homes comezan a formarse como médicos nas facultades e escolas e a medicina oficial imponse fronte á medicina popular, tradicionalmente en mans femininas. Segundo algúns autores, o poder que acumularan as mulleres en determinados campos da medicina era perigoso para o Estado, por iso especialidades médicas como a xinecoloxía ou a pedriatría pasaron a ser dominio do home. Pero os posicionamentos non son homoxéneos e xa no século XV aparecen opinións escépticas fronte á caza de bruxas. En 1489 Sexismundo, arquiduque de Austria, na súa obra Tractatus de Pythonicis Mulieribus mostra que as bruxas non teñen poder ningún, que só son vítimas da desesperación, da miseria e dos odios labregos. Serán moitas e variadas as cifras fornecidas en canto ás vítimas da caza de bruxas en Europa pero as investigacións recentes dan por certo que foron axustizadas polo menos un millón de mulleres acusadas de prácticas de bruxaría entre os séculos XIV e XVII. No século XVIII, Martín Sarmiento reivindicaría o saber das curandeiras, as meigas, como o de auténticos médicos e botánicos

Ler máis »

narf
"é a identidade máis sintética e acústica de Fran Pérez, compositor e cantor da Galiza que reparte a súa actividade entre o teatro e o rock."