AVANTEBLOG
Neste blog pretendo aprender a manexarme como usuaria e o mesmo tempo ir compartindo recursos e actividades da aula.

"Ponte...nas ondas!, experiencia de comunicación nacida no ano 95, convoca a XIII edición da xornada de radio interescolar que vai dar continuidade á liña de traballo comezada en 2002 sobre o Patrimonio Inmaterial Galego-Portugués. Desde entón, a programación e o labor de Ponte...nas ondas! puxo en valor e transmitiu ás novas xeracións diversos aspectos da cultura común galego-portuguesa."
"Ademais e, segundo recomenda a UNESCO, seguimos a demandar a introdución do patrimonio inmaterial galego-portugués no sistema educativo de Galiza e do Norte de Portugal."

"A compañía TANXARINA TITERES foi fundada no ano 1.983, por varios ex-alumnos de Harry Tozer, profesor de construción e manipulación de marionetas de fíos do Institut del Teatre de Barcelona, e tamén outros profesionais galegos do teatro infantil e xuvenil . Dende entón converteuse nunha das formacións mais recoñecidas e prestixiosas do teatro de títeres galego tanto dentro como fora de Galicia.

8º FESTIVAL INTERNACIONAL DE TÍTERES DE REDONDELA © MEMORIAL JUANJO AMOEDO

(Do 21 ao 27 de Maio do 2007)

UN SITIO

CULTURA POPULAR DO CONCELLO DE SANDIÁS

A LAGOA DE ANTELA

A lagoa de Antela en 1960. En primeiro termo, a ponte das Poldras. O fondo a estrada de Villacastín a Vigo, actual N-525.

Foi un dos humedais de maior extensión da Península Ibérica, con 7 quilómetros de longo e 6 quilómetros de ancho, aínda que dependendo da época do ano, variaban estas dimensións, así como a súa profundidade. Tiña de profundidade media 0,60 metros e nalgúns “pozos” chegaba ata os 3 metros...........

UNHA MÚSICA

Cuchufellos de Manzaneda!!!, unha banda multicultural con influencias musicais tan diversas coma os seus compoñentes

XXV FESTA DAS LETRAS NO COUTO

Neste mes de maio a Asociación Cultural Monte Branco do Couto (Ponteceso) celebra os seus 25 anos de vida, así como os 25 anos da Festa das Letras e da Feira da Artesanía. Este 25 aniversario suporá o reencontro con todos os creadores e artesáns que pasaron polo Couto durante este cuarto de século.

O colectivo ofrécenos unha ampla e máis que interesante programación, que inclúe actuacións musicais, recitais poéticos, maxia e teatro, entre outras propostas

Un ano máis..

Un ano máis, e xa van catro... Festival de Cans!. De novo en maio (xoves 24, venres 25 e sábado 26) e de novo coincidindo co noso colega o Festival de Cannes.

O festival de cine máis festeiro de Galicia volve ao rego cargado de todos os símbolos que o fan tan peculiar: alpendres, galpóns e adegas que se converten en salas, unha tropa de chimpibuses para transportar aos espectadores, alfombras vermellas espalladas polos carreiros, moita música de espírito festeiro e a hospitalidade de sona universal dos veciños e veciñas de Cans.

E o que nunca pode faltar no Festival de Cans: as mellores curtas galegas do último ano, unha selección de luxo con ficción, animación e esas curtas inclasificables que alcumamos como “frikis”. Este ano tamén poderemos ver dúas longametraxes de estrea e por primeira vez unha selección dos mellores videoclips do país. Cans, a outra capital do Cine!

Se es tipo fino, tes un modisto que che fai os traxes a medida, só bebes viños con nome francés e de tapa prefires caviar beluga, quizais aínda queden billetes nalgún cruceiro á Costa Azul. Se che gusta a festa, tes curiosidade polo que fan as novas promesas do audiovisual galego e queres sentir o arrecendo do estrume mentres viaxas en chimpín dende o torreiro ata un cuberto transformado en sala de cine, aquí está o teu sitio. Non o penses máis...

vén ao Festival de Cans

O mouro rouba os zapatos

“E os vellos contan que cando seus abos eran mozos xuntaron varias escadas e subiron a éla, e un que se chamaba ¨o tío curcumba¨ paseábase por´o alto e foi un mouro e marchoulle c´un zapato sin que o visen”.

SANTANA, Urbano; Resume xeneral de folk-lore de Sandiás, Revista Nós, xuño-setembro, 1931

O Miño, un río que hai séculos era o corazón da Galicia romana e sueva, é agora, como o Rin, en parte do seu percorrido fronteira de terras que estaban unidas. Escribe Joao Verde:

Vendo-os asim tao pertinho

A Galicia mailo Minho

sao como dois namorados

que o río traz separados

quase desde o nascimento

deixai-os pois namorar,

ja que os pais para casar

lles nao dao consentimiento.

 GALICIA BORROSA

Un bico, un beijo, mór, A banda de Poi